Necmettin Erbakan (29 Ekim 1926, Sinop – 27 Şubat 2011, Ankara), Türk mühendis, akademisyen, siyasetçi ve Millî Görüş ideolojisinin kurucusu. Başbakan yardımcılığı ve başbakanlık görevlerinde bulunmuştur. Başbakanlık görevini 28 Haziran 1996 ile 30 Haziran 1997 tarihleri arasında sürdürmüştür. 28 Şubat sürecinden sonra istifa etmeye zorlanmıştır ve kendisine 5 yıl süreliğine siyaset yasağı getirilmiştir. Kayıp Trilyon Davası’nda 2 yıl 4 ay hapis cezasına çarptırılmıştır.
Erken yaşamı ve kariyeri
Sinop Kadı Vekili Mehmet Sabri ile Kamer Hanım’ın dört çocuklarının en büyüğü olarak dünyaya geldi. Anne tarafı Çerkes, baba tarafı ise 19. yüzyılın sonlarında Adana’nın Kozan, Saimbeyli ve Tufanbeyli bölgelerinde hüküm sürmüş Kozanoğlu Beyliği’ne dayanır. İlköğrenimine Kayseri’de başlamasına karşın babasının tayin olması dolayısıyla Trabzon’da tamamladı. 1937’de orta tahsile başladığı İstanbul Erkek Lisesini 1943’te birincilikle bitirdi. Üniversiteye sınavsız giriş hak kazanmış olmasına rağmen sınava girmeyi tercih etti. Erbakan’ın öğrenime başladığı yıl olan 1943’te, öğretim süresi altı yıl olan Yüksek Mühendis Mektebi üniversiteye dönüştürülerek adı İstanbul Teknik Üniversitesi (İTÜ) olarak değiştirildi ve öğretim süresi beş yıla indirildi. Bu nedenle Erbakan kendisinden önce okula başlayan öğrencilerle birlikte tahsiline 2. sınıftan başladı. Teknik Üniversitedeki dönem öğrencileri arasında İnşaat Fakültesinden Süleyman Demirel ve Elektrik Fakültesinden Turgut Özal da vardı. İstanbul Teknik Üniversitesi Makine Fakültesinden 1948 yılında mezun oldu. Aynı yıl “Motorlar Kürsüsü”nde asistan oldu (1948-1951). Bu süreçte öğretim üyesi olarak Prof. Dr. Selim Palavan’la beraber motor dersi verdi.
Üniversite tarafından 1951’de gönderildiği Almanya’da RWTH Aachen’de (Aachen Teknik Üniversitesi) doktorasını yaptı. Klockner Humboldt Deutz AG motor fabrikasına davet edildi. Alman ordusu için araştırma yapan DVL Araştırma Merkezinde Prof. Dr. Schmidt ile çalışmalar yaptı. Leopard 1 tankının motor tasarımında başmühendis olarak görev yaptı. Motorun yanma odasını bizzat kendisi çizdi. Alman üniversitelerinde doktorasını verdi.
1953’te doçentlik sınavını vermek üzere Türkiye’ye döndü. 1954’te, 27 yaşındayken, İTÜ’de doçent oldu. Araştırmalar yapmak üzere altı aylığına tekrar Almanya’nın Deutz fabrikalarına gitti. Mayıs 1954-Ekim 1955 arasında askerlik yaptı. Tekrar üniversiteye döndü. 1956-1963 arasında 200 ortaklı ilk yerli motoru üretecek olan Gümüş Motor’u kurdu ve motor üretimini gerçekleştirdi. 1965’te profesör unvanını aldı. 1967’de Türkiye Odalar ve Borsalar Birliğinin (TOBB) genel sekreterliğine seçildi. Aynı yıl, TOBB’da sekreteri olarak görev yapan Nermin Erbakan’la (1943-2005) evlendi. Bu evliliğinden üç çocuğu (Zeynep, d. 1968; Elif, d. 1974 ve Fatih, d. 1978) oldu.
Bu dönemde büyük sanayici ve tüccarlara karşı Anadolu’nun tüccar ve küçük sanayicilerini savunmasıyla dikkati çekti. 25 Mayıs 1969’da TOBB genel başkanlığına seçildi. Ama Adalet Partisi hükûmetinin seçimleri iptal etmesiyle 8 Ağustos 1969’da başkanlıktan ayrılmak zorunda kaldı.
Siyasi hayatı
12 Eylül öncesi
1969’da AP’den milletvekili aday adaylığı Süleyman Demirel tarafından veto edildiği için Konya’dan bağımsız aday oldu ve iki milletvekili seçtirecek oy alarak milletvekili seçildi. 17 Ocak 1970’te 17 arkadaşıyla Millî Nizam Partisi’ni kurdu. Ancak parti 12 Mart 1971 Askeri Müdahalesi’nden kısa süre sonra, “laikliğe aykırı çalışmalar yürüttüğü” iddiasıyla açılan dava sonunda 20 Mayıs 1971’de Anayasa Mahkemesi tarafından kapatıldı,[8] yöneticileri hakkında ise ceza davası açılmadı. Erbakan, MNP’nin kapatılmasından sonra İsviçre’ye gitti ve bir süre orada kaldı. 1973 genel seçimlerinden önce Türkiye’ye döndü. Türkiye’ye dönüşüyle ilgili olarak Süleyman Demirel’in liderliğindeki Adalet Partisinin oylarını bölmek amacıyla Hava Kuvvetleri Komutanı Orgeneral Muhsin Batur ile Orgeneral Turgut Sunalp tarafından ikna edilerek Türkiye’ye döndüğü iddia edildi.
11 Ekim 1972’de MNP kadrolarıyla Millî Selamet Partisini (MSP) kurdu. 14 Ekim 1973 seçimlerinde Millî Selamet Partisi yüzde 12 oy oranıyla 48 milletvekilliği kazandı. Seçimlerden hemen sonra 1974’te Bülent Ecevit’in liderliğindeki Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) ile MSP arasında kurulan koalisyon hükûmetinde devlet bakanı ve başbakan yardımcısı oldu.
Erbakan’ın, koalisyonun kurulmasından hemen sonra İstanbul’un Karaköy Meydanı’ndaki Güzel İstanbul Heykeli’ni “ahlaksızlık” olduğu sebebiyle kaldırtıp çöpe attırması ve yayımlattığı genelge ile bira satışlarını yasaklaması büyük tepki çekti. Çıkarılması planlanan genel affın solcuları da kapsamasına karşı çıktı. Genel Af çıktı, ileride Erbakan’ın yanında siyaset yapacak olan Kadir Mısıroğlu gibi isimler de aftan yararlandı. Her geçen gün koalisyonun iki ortağının dünyaya çok farklı baktıkları ortaya çıktı. Kıbrıs’tan gelen darbe haberi bir anda gündemi değiştirdi ve her şeyi unutturdu. Bu dönemde ”Kıbrıs Harekâtı”nın yapılmasını savundu. Harekâttan sonra adanın tamamının ele geçirilmesi konusunda Ecevit ile görüş ayrılığına düştü. Ecevit’e göre Erbakan ve MSP, “harekâta bir cihat havası, fetih havası vermeye kalkıyordu ve bu tutum; dünyada ciddi kuşkular uyandırabilecek, Türkiye’nin elini kolunu bağlayabilecek sorunlar yaratabilirdi.” 17 Eylül 1974’te hükûmet dağıldı.
Mart 1975’te Adalet Partisi, Millî Selamet Partisi, Milliyetçi Hareket Partisi (MHP) ve Cumhuriyetçi Güven Partisi (CGP) arasında kurulan I. Milliyetçi Cephe hükümetinde devlet bakanı ve başbakan yardımcısı oldu. 1977 genel seçimlerinde MSP’nin milletvekili sayısı yarı yarıya düşerek 24’e geriledi. Temmuz 1977’de AP, MSP ve MHP koalisyonuyla kurulan II. Milliyetçi Cephe hükümetinde yine devlet bakanı ve başbakan yardımcısı oldu. Adalet Partisi’nin Kasım 1979’da kurduğu azınlık hükûmetini dışarıdan destekledi. 6 Eylül 1980’de partisinin Konya’da düzenlediği Kudüs Mitingi’nde İstiklal Marşı protesto edildi, şeriat sloganları atıldı. Erbakan’ın ve diğer MSP’lilerin kol kola girdiği kortej, Arapça pankartlarla yürüyüş yaptı. Bu mitingin 12 Eylül Darbesi’nin sebeplerinden birisi olduğu söylenmiştir.
